Οι φορολογούμενοι που δεν θα καταφέρουν έως το τέλος του έτους να καλύψουν το 30% του φετινού εισοδήματός τους με ηλεκτρονικές αποδείξεις, αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο επιπλέον φόρου 22%. Οι προθεσμίες πιέζουν, καθιστώντας επιτακτική την ανάγκη ελέγχου των συναλλαγών, προκειμένου να αποφευχθεί η επιβολή «πέναλτι».
Διαβάστε: Ηλεκτρονικές αποδείξεις 2025: Τελευταία ευκαιρία για αποφυγή έξτρα φόρου 22%
Ηλεκτρονικές Αποδείξεις: Πώς να αποφύγετε τον φόρο 22% αν δεν καλύψετε το 30% του εισοδήματος
Ηλεκτρονικές Αποδείξεις: Πώς να αποφύγετε τον φόρο 22% αν δεν καλύψετε το 30% του εισοδήματος
Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δείξουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες, καθώς το ελάχιστο τεκμαρτό εισόδημα, σε συνδυασμό με τις σχετικές προσαυξήσεις, αυξάνει σημαντικά το απαιτούμενο όριο ηλεκτρονικών αποδείξεων. Αυτό αυξάνει τον κίνδυνο πολλοί να βρεθούν αντιμέτωποι με επιπλέον φορολογική επιβάρυνση. Κάθε χρόνο, χιλιάδες φορολογούμενοι αδυνατούν να συγκεντρώσουν το απαιτούμενο όριο ηλεκτρονικών δαπανών, με αποτέλεσμα να λαμβάνουν χρεωστικά εκκαθαριστικά και να καλούνται να πληρώσουν πρόσθετο φόρο για το ελλιπές ποσό.
Σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), το 2024 ο συνολικός πρόσθετος φόρος που επιβλήθηκε σε φορολογούμενους με έλλειμμα αποδείξεων έφτασε τα 87,21 εκατομμύρια ευρώ, σημειώνοντας εντυπωσιακή αύξηση κατά σχεδόν 60% σε σύγκριση με το 2023, όπου ο αντίστοιχος φόρος ήταν 55,48 εκατομμύρια ευρώ.
Σύμφωνα με το ισχύον νομικό πλαίσιο, κάθε φορολογούμενος που είναι μισθωτός, συνταξιούχος, κατά κύριο επάγγελμα αγρότης ή αυτοαπασχολούμενος, καθώς και κάθε φορολογούμενος με εισοδήματα από ενοίκια ακινήτων, υποχρεούται να πραγματοποιεί ετησίως δαπάνες για αγορές αγαθών και παροχή υπηρεσιών που αντιστοιχούν στο 30% του ετήσιου εισοδήματός του.
Πώς να γλιτώσετε το πέναλτι
Για να αναγνωριστούν οι δαπάνες αυτές, είναι απαραίτητο να έχουν εξοφληθεί με πιστωτικές ή χρεωστικές κάρτες ή με άλλα ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής (όπως προπληρωμένες κάρτες, πληρωμές μέσω e-banking κ.λπ.) και να έχουν εκδοθεί για αυτές οι αντίστοιχες αποδείξεις λιανικών συναλλαγών. Η ΑΑΔΕ προσυμπληρώνει τα ποσά των ηλεκτρονικών αγορών, ωστόσο οι φορολογούμενοι έχουν τη δυνατότητα να προβούν σε διορθώσεις, εφόσον διαθέτουν τα απαραίτητα παραστατικά αγορών. Το ανώτατο όριο του ποσού των δαπανών που πρέπει να έχει εξοφληθεί με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής έως το τέλος του τρέχοντος έτους ανέρχεται σε 20.000 ευρώ.
Για παράδειγμα, ένας φορολογούμενος με ετήσιο εισόδημα 20.000 ευρώ καλείται να έχει δαπανήσει 6.000 ευρώ μέσω ηλεκτρονικών πληρωμών. Εάν η αξία των αποδείξεων ανέρχεται σε 5.000 ευρώ, το πέναλτι 22% θα υπολογιστεί επί της διαφοράς των 1.000 ευρώ που δεν συγκεντρώθηκαν (1.000 ευρώ × 22% = 220 ευρώ).
Ένας άλλος φορολογούμενος με ετήσιο εισόδημα 15.000 ευρώ πρέπει να έχει δαπανήσει 4.500 ευρώ με ηλεκτρονικό χρήμα για αγορές και υπηρεσίες. Αν οι ηλεκτρονικές αποδείξεις που έχει συγκεντρώσει φτάνουν τα 3.800 ευρώ, το πέναλτι 22% θα επιβληθεί επί της διαφοράς των 700 ευρώ, οδηγώντας σε επιπλέον φόρο 154 ευρώ.
Διαφορετική μεταχείριση προβλέπεται για φορολογούμενους που έχουν πραγματοποιήσει εντός του τρέχοντος έτους δαπάνες για πληρωμές φόρου εισοδήματος φυσικών προσώπων και ΕΝΦΙΑ, για τοκοχρεωλυτικές δόσεις δανείων και για ενοίκια, εφόσον οι δαπάνες αυτές υπερβαίνουν αθροιστικά το 60% του ετήσιου πραγματικού εισοδήματός τους. Στην περίπτωση αυτή, το απαιτούμενο ποσοστό καλύπτεται στο 20% (αντί για 30%). Επιπλέον, για φορολογούμενους των οποίων οι λογαριασμοί έχουν κατασχεθεί, το απαιτούμενο όριο δαπανών μειώνεται στα 5.000 ευρώ.
Το ποσό των δαπανών που πραγματοποιείται με ηλεκτρονικά μέσα πληρωμής δηλώνεται ατομικά από κάθε σύζυγο ή από κάθε μέρος συμφώνου συμβίωσης. Σε περίπτωση κοινής δήλωσης φορολογίας εισοδήματος, όπου το απαιτούμενο ποσό δαπανών καλύπτεται από οποιονδήποτε εκ των δύο συζύγων ή μερών συμφώνου συμβίωσης, τυχόν πλεονάζον ποσό μπορεί να μεταφερθεί στον άλλο σύζυγο ή στο άλλο μέρος συμφώνου συμβίωσης για την κάλυψη του δικού του απαιτούμενου ποσού δαπανών κατά τον προσδιορισμό του φόρου εισοδήματος.
Στις δαπάνες που λαμβάνονται υπόψη περιλαμβάνονται:
– Αγορά τροφίμων, ποτών, ρούχων, παπουτσιών, κλινοσκεπασμάτων, χαρτικών ειδών, τσιγάρων, ειδών υγιεινής και καθαριότητας.
– Αγορά ηλεκτρικών και ηλεκτρονικών συσκευών, επίπλων και άλλων διαρκών αγαθών οικιακής χρήσης.
– Δαπάνες για παντός είδους υπηρεσίες επισκευών.
– Πληρωμές λογαριασμών ΔΕΚΟ και κοινοχρήστων, δίδακτρα, ιατρικές επισκέψεις και εξετάσεις, νοσήλια και ασφάλιστρα.
Εξαιρούνται οι πληρωμές για ενοίκια, δάνεια, φόρους και τέλη υπέρ του δημοσίου, καθώς και οι δαπάνες για αγορές ακινήτων, οχημάτων, σκαφών, αεροσκαφών, αποταμιευτικών και επενδυτικών προϊόντων.
Οι φορολογούμενοι ηλικίας 70 ετών και άνω, όσοι κατοικούν μόνιμα σε χωριά με πληθυσμό έως 500 κατοίκους ή σε νησιά με πληθυσμό έως 3.100 κατοίκους που δεν αποτελούν τουριστικούς προορισμούς, καθώς και όσοι εκτελούν τη στρατιωτική τους θητεία, απαλλάσσονται από την υποχρέωση αυτή και δεν χρειάζεται να ανησυχούν.
