Η πρόσφατη απόφαση της ελληνικής πολιτείας να αναστείλει τη λειτουργία οκτώ μειονοτικών δημοτικών σχολείων στη Δυτική Θράκη για το ακαδημαϊκό έτος 2026-2027, έχει προκαλέσει, όπως συχνά συμβαίνει, διπλωματικές τριβές, με την Τουρκία να την εκμεταλλεύεται για δικούς της σκοπούς.
Η Άγκυρα, χρησιμοποιώντας τη ρητορική της παραβίασης δικαιωμάτων, προσπαθεί να παρουσιαστεί ως υπερασπιστής της μουσουλμανικής μειονότητας, ενώ η Αθήνα επικαλείται αδιάσειστα δημογραφικά και εκπαιδευτικά στοιχεία. Το ελληνικό υπουργείο Παιδείας απαντά: «Δεν υπάρχει καμία στοχοποίηση των μειονοτικών σχολείων, η οποία, όπως και σε όλη τη χώρα, οφείλεται στο δημογραφικό πρόβλημα». Επισημαίνεται, άλλωστε, ότι τα μειονοτικά σχολεία στην Ελλάδα απολαμβάνουν ειδικής μεταχείρισης, καθώς το όριο μαθητών για την αναστολή λειτουργίας τους είναι σημαντικά χαμηλότερο από αυτό των δημόσιων δημοτικών σχολείων.
Διαβάστε: Υπουργείο Παιδείας: Η απάντηση για την αναστολή λειτουργίας των μειονοτικών σχολείων – “Το δημογραφικό αλλάζει τον εκπαιδευτικό χάρτη”
Συγκεκριμένα, για τα δημόσια δημοτικά απαιτούνται 15 μαθητές, ενώ για τα μειονοτικά μόνο 9. Ωστόσο, ο εκπρόσωπος του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών, Οντζού Κετσέλι, αντέδρασε σφοδρά, χαρακτηρίζοντας τον χαμηλό αριθμό εγγραφών ως «πρόσχημα» για το κλείσιμο των σχολείων και κατηγορώντας την Ελλάδα ότι παραβιάζει τα εκπαιδευτικά δικαιώματα που κατοχυρώνονται από τη Συνθήκη της Λωζάνης. Με παρόμοιο τρόπο, ο πρώην αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, Χακάν Τσαβούσογλου, ο οποίος κατάγεται από μειονοτική κοινότητα της Δυτικής Θράκης, δήλωσε ότι η απόφαση συνιστά «σοβαρή παρέμβαση κατά της γλώσσας, του πολιτισμού και της ταυτότητας» της κοινότητας, καλώντας τη διεθνή κοινότητα σε παρέμβαση.
Η διευθύντρια περιφερειακής εκπαίδευσης Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης, Μαίρη Κοσμίδου, σε δήλωσή της στο parapolitika.gr, τόνισε ότι η αναστολή λειτουργίας των 8 μειονοτικών σχολείων δεν είναι αυθαίρετη, αλλά επιβάλλεται από τον νόμο 10/2019, ο οποίος προβλέπει την αναστολή σχολικών μονάδων με λιγότερους από εννέα μαθητές. Ως απόδειξη της απουσίας μεροληψίας, ανέφερε ότι φέτος αναστέλλεται η λειτουργία 39 δημόσιων σχολείων στην περιοχή, έναντι μόλις 8 μειονοτικών. Όπως εξήγησε, «η αναστολή λειτουργίας εξαρτάται όχι μόνο από το δημογραφικό, αλλά και από τις μετακινήσεις των γονέων, είτε για περιστασιακές εργασίες στην Ευρώπη, είτε λόγω εσωτερικής μετανάστευσης προς την Αλεξανδρούπολη (για τον Έβρο), την Κομοτηνή (για την Ξάνθη), καθώς και προς τα μεγάλα αστικά κέντρα της Θεσσαλονίκης και της Αθήνας». Αξίζει να σημειωθεί ότι, σύμφωνα με την κ. Κοσμίδου, όταν οι συνθήκες το επιτρέπουν, σχολεία που είχαν τεθεί σε αναστολή επαναλειτουργούν, όπως συνέβη με το Μειονοτικό Δημοτικό Σχολείο Κέχρου, μετά την αύξηση του αριθμού των μαθητών.
Ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας, Δημήτρης Καιρίδης, τοποθετείται στο πολιτικό ζήτημα, επισημαίνοντας ότι η Τουρκία παρεμποδίζει συστηματικά την αναβάθμιση της μειονοτικής εκπαίδευσης, επιδιώκοντας να διατηρήσει τη μειονότητα «καθηλωμένη και περιχαρακωμένη», ώστε να παραμένει «ελέγξιμη, χειραγωγήσιμη και εξαρτώμενη από τους εθνικιστές της Άγκυρας». Όπως δήλωσε στο parapolitika.gr: «Δυστυχώς, το τουρκικό κράτος έχει συστηματικά εμποδίσει οποιεσδήποτε πρωτοβουλίες αναβάθμισης της εκπαίδευσης των παιδιών της μειονότητας. Η βάσιμη υποψία είναι ότι επιδιώκει να κρατήσει τη μειονότητα καθηλωμένη και περιχαρακωμένη και γι’ αυτό περισσότερο ελέγξιμη, χειραγωγήσιμη και εξαρτώμενη από τους εθνικιστές της Άγκυρας. Η υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας είναι η διαρκής προσπάθεια εκπαιδευτικής αναβάθμισης στο πλαίσιο της ισονομίας και της ισοπολιτείας που θα δίνει ακόμα περισσότερες ευκαιρίες ένταξης και ανάπτυξης της μειονότητας μέσα στην ελληνική κοινωνία.»
Οι μαθητές από τα σχολεία των οποίων αναστάλθηκε η λειτουργία θα ενταχθούν σε πολυθέσια σχολεία σε κοντινές περιοχές, με δωρεάν μεταφορά. Εκεί, θα έχουν πρόσβαση σε εξειδικευμένα μαθήματα όπως πληροφορική, μουσική και γυμναστική, προσφέροντας περισσότερα ερεθίσματα και καλύτερες προοπτικές κοινωνικοποίησης. Παρόλα αυτά, η Θράκη παραμένει για την Τουρκία ένα εργαλείο άσκησης πίεσης, με την εκπαίδευση να θυσιάζεται στον βωμό των ιδίων της επιδιώξεων.
