Ο Παύλος Πολάκης, υπεύθυνος Στρατηγικού Σχεδιασμού του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ., τόνισε σε συνέντευξή του στην «Αυγή της Κυριακής» την ανάγκη για τη διαμόρφωση ενός ξεκάθαρου προγράμματος που θα θέσει τις βάσεις για τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων. Στη συνέντευξη στους δημοσιογράφους Κώστα Πουλακίδα και Αντώνη Ρηγόπουλο, ο κ. Πολάκης ανέλυσε την πολιτική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. και τις απαραίτητες προϋποθέσεις για τη δημιουργία ενός πλαισίου συνεργασίας μεταξύ των προοδευτικών πολιτικών φορέων. Το κύριο σημείο της τοποθέτησής του ήταν η ανάγκη για ένα συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο, με ουσιαστικές προτάσεις και προγραμματικές συμφωνίες, ώστε η συνεργασία να ξεπεράσει μια απλή εκλογική συνεννόηση.
Διαβάστε: Παύλος Πολάκης: “Τα Diamond έφτασαν τον Νοέμβριο του 2025 για συντονιστικά κέντρα, τα έχουν και τα φυλάνε σε ιδιωτικό γκαράζ στα Μέγαρα” (Βίντεο)
Λεπτομέρειες από τις δηλώσεις του Παύλου Πολάκη
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει βιώσει διασπάσεις, αποχωρήσεις και παρατεταμένες εσωτερικές διαμάχες τα προηγούμενα χρόνια. Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, η θεμελιώδης προϋπόθεση για να επανακτήσει την εμπιστοσύνη της κοινωνίας και να διεκδικήσει ξανά κεντρικό ρόλο; Μπορεί η λεγόμενη συλλογική ηγεσία να οδηγήσει σε αυτό; Έχει προοπτική αυτό το σχήμα;
Τα τελευταία τρία χρόνια αποτέλεσαν τις πλέον δυσχερείς περιόδους στην ιστορία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Η αποχώρηση του Αλέξη Τσίπρα πυροδότησε εξελίξεις, λάθη και επιλογές που μας έχουν πληγώσει βαθιά. Η θητεία του κ. Κασσελάκη αποδείχθηκε καταστροφική για το κόμμα, ενώ οι μετέπειτα πολιτικές αποφάσεις (όπως αυτή της Κ.Ε. τον Ιούνιο) δεν προσέφεραν προοπτική, αλλά αντίθετα αύξησαν τη σύγχυση στους κόλπους μας. Αυτές οι συνθήκες οδήγησαν στη δημιουργία της λεγόμενης συλλογικής ηγεσίας. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε ότι με τη Ρένα Δούρου και τον Νίκο Παππά μας συνδέει μια βαθιά σχέση που ξεκινά από τη διακυβέρνηση 2015-2019 και φτάνει μέχρι σήμερα, καθώς και οι τρεις «πολεμήσαμε» σκληρά όλα αυτά τα χρόνια. Είμαι, άλλωστε, από εκείνους που στάθηκαν δίπλα τους, υποστηρίζοντάς τους απέναντι στις άθλιες επιθέσεις που δέχθηκαν. Σήμερα, μας ενώνουν δύο ακόμη θεμελιώδη στοιχεία. Πρώτον, η δέσμευσή μας απέναντι στους πολίτες που μας τίμησαν όλα αυτά τα χρόνια να διατηρήσουμε τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ζωντανό, να τον ανασυντάξουμε και να τον καταστήσουμε ξανά χρήσιμο και αποτελεσματικό για την πλειονότητα της κοινωνίας. Δεύτερον, η κοινή μας πεποίθηση ότι η απουσία του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. από την επόμενη Βουλή θα συνιστούσε μια ανεπανόρθωτη ήττα για την Αριστερά στην Ελλάδα, εδραιώνοντας περαιτέρω το κοινωνικά επικίνδυνο νεοφιλελεύθερο αφήγημα.
Αυτή τη στιγμή, η συλλογική ηγεσία λειτουργεί ως μια αναγκαία προσωρινή λύση για τη σταθεροποίηση του κόμματος, την αποκατάσταση της ενότητάς του και την προσπάθεια επανασύνδεσής του με την κοινωνία. Δεν αποτελεί, σε καμία περίπτωση, ένα μοντέλο βιώσιμο για μακροπρόθεσμη λειτουργία. Θα χρειαστεί, στον κατάλληλο πολιτικό χρόνο και ανάλογα με τις εξελίξεις, να προχωρήσουμε στην ανάδειξη μιας συμπαγούς και ισχυρής ηγεσίας, με σαφές πολιτικό στίγμα και ξεκάθαρα πολιτικά αιτήματα, τα οποία θα εκφράζονται με τρόπο κατανοητό από το ευρύ κοινό, αποφεύγοντας φαινόμενα διγλωσσίας ή «υποχρεωτικής» ασάφειας.
Σε οργανωτικό επίπεδο, η ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ μετά από αυτή την περίοδο αποτελεί ένα σημαντικό στοίχημα. Τι πρέπει να γίνει ώστε το κόμμα να είναι έτοιμο για την εκλογική αναμέτρηση, είτε αυτή πραγματοποιηθεί το φθινόπωρο είτε το 2027;
Η οργανωτική ανασυγκρότηση είναι κρίσιμη, αλλά δεν επαρκεί από μόνη της. Ο κόσμος δεν θα επιστρέψει στον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. απλώς και μόνο επειδή βελτιώσαμε την οργάνωσή μας. Θα επιστρέψει αν πεισθεί ότι έχουμε διδαχθεί από τα λάθη μας, ότι διαθέτουμε ένα ξεκάθαρο πολιτικό σχέδιο και ότι μπορούμε να εκφράσουμε εκ νέου τις ανάγκες της κοινωνικής πλειονότητας. Παρατηρούμε, άλλωστε, ότι κόμματα που εμφανίζονται πρόσφατα στη δημοσκοπική σκηνή καταγράφουν σημαντικά ποσοστά, παρά την έλλειψη οργανωτικής δομής. Οι αποφάσεις της πρόσφατης Κεντρικής Επιτροπής σηματοδοτούν μια νέα αρχή, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. προχωρά σε οργανωτική ανασυγκρότηση σε όλα τα επίπεδα. Ήδη, τα στελέχη μας επισκέπτονται όλη τη χώρα, συγκροτώντας εκλογικές επιτροπές σε νομαρχιακό και δημοτικό επίπεδο. Το πιο ενθαρρυντικό σημάδι αυτής της διαδικασίας είναι η επιστροφή ατόμων που είχαν απομακρυνθεί τα προηγούμενα χρόνια.
Έχουμε επιλέξει να εργαστούμε με βάση το σενάριο έκτακτων εθνικών εκλογών στις αρχές Οκτωβρίου, ώστε να είμαστε προετοιμασμένοι ανεξαρτήτως του πότε θα διεξαχθούν. Σε κεντρικό επίπεδο, λειτουργούν ήδη Κεντρική Εκλογική Επιτροπή, νέο Οργανωτικό Γραφείο και Επιτροπή Ψηφοδελτίων. Η μέχρι τώρα προσπάθεια αποδίδει καρπούς και εκτιμάμε ότι το επόμενο διάστημα θα παρατηρηθεί εκθετική πρόοδος. Ο τελικός μας στόχος είναι να πείσουμε την κοινωνία ότι υπάρχει μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση.
Συχνά περιγράφετε ένα διαφορετικό οικονομικό και παραγωγικό μοντέλο, με ισχυρό δημόσιο σύστημα Υγείας, δημόσιο έλεγχο στη ΔΕΗ, στα ΕΛ.ΠΕ., αλλά και στην Εθνική Τράπεζα, καθώς και αντιπαράθεση με τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα. Αποτελούν αυτά οι «κόκκινες γραμμές» που δεν θα μπορούσε να υπερβεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια συζήτηση συμπόρευσης με κάποιον άλλο χώρο;
Έχω δηλώσει από την αρχή ότι οι πολιτικές συνεργασίες δεν αποσκοπούν απλώς στην άθροιση ποσοστών. Έχουν αξία μόνο εάν στηρίζονται σε ένα σαφές, δεσμευτικό προγραμματικό πλαίσιο που προσφέρει ουσιαστική διέξοδο στην κοινωνία. Για παράδειγμα, δεν μπορούμε να μιλάμε για αντιμετώπιση της ακρίβειας και του ενεργειακού κόστους χωρίς ισχυρό δημόσιο έλεγχο στη ΔΕΗ και στα ΕΛ.ΠΕ. Δεν μπορούμε να υποστηρίζουμε τη μικρομεσαία επιχειρηματικότητα, τους αγρότες και τους επαγγελματίες, εάν το Δημόσιο δεν ελέγχει καμία συστημική τράπεζα για να ασκήσει αναπτυξιακή και πιστωτική πολιτική. Δεν μπορούμε να υποσχόμαστε ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος χωρίς γενναία ενίσχυση του Εθνικού Συστήματος Υγείας και χωρίς ουσιαστική αναδιανομή των πόρων υπέρ της κοινωνικής πλειονότητας. Και κάτι ακόμη: δεν μπορεί να υπάρξει πραγματική πολιτική αλλαγή χωρίς βαθιές τομές στη Δικαιοσύνη και στη λειτουργία του κράτους. Εάν δεν αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τη διαπλοκή, την ατιμωρησία και την υπερσυγκέντρωση οικονομικής ισχύος στα χέρια λίγων, όποια κυβέρνηση κι αν αναλάβει θα κληθεί να διαχειριστεί το ίδιο στρεβλό μοντέλο. Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε ότι αυτές δεν αποτελούν «κόκκινες γραμμές» με την έννοια της ιδεολογικής περιχαράκωσης, αλλά είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για την ουσιαστική βελτίωση της ζωής των πολλών. Η κοινωνία δεν αναζητά απλώς εναλλαγή προσώπων στην εξουσία. Ζητά αλλαγή πολιτικής.
Η συζήτηση για τη συνεργασία των προοδευτικών δυνάμεων επανέρχεται διαρκώς. Σε αυτή τη συζήτηση ποιες είναι οι δυνάμεις που χωράνε; Θα απευθυνόσασταν και σε χώρους όπως η ΝΕ.ΑΡ. που αποτελείται από πρόσωπα που έφυγαν από τον ΣΥΡΙΖΑ το προηγούμενο διάστημα, αλλά που πολιτικά είναι συγγενής χώρος;
Έχει έρθει η ώρα να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα με πολιτικό ρεαλισμό. Το ΠΑΣΟΚ και το ΕΛ.ΑΣ. έχουν δηλώσει ρητά ότι δεν επιθυμούν καμία προεκλογική συμμαχία, ενώ και η ΝΕ.ΑΡ., βάσει των δημόσιων τοποθετήσεων της ηγεσίας της, δεν φαίνεται αυτή τη στιγμή διατεθειμένη να συμμετάσχει σε μια τέτοια συζήτηση. Σε αυτό το ασφυκτικό πλαίσιο, ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. πρέπει να βρει την απαραίτητη ισορροπία μεταξύ του κοινωνικού αιτήματος για συμμαχία των προοδευτικών δυνάμεων και της δυσκολίας του εγχειρήματος, όπως αυτό διαμορφώνεται από τις θέσεις των άλλων κομμάτων. Αυτό που σίγουρα δεν χρειαζόμαστε είναι να ενταχθούμε σε μια λογική μεταγραφών ή ευκαιριακών συμφωνιών κορυφής. Αυτό που έχει ανάγκη η χώρα είναι η συγκρότηση μιας ευρείας κοινωνικής προοδευτικής πλειοψηφίας, με ένα σαφές ριζοσπαστικό πρόγραμμα, καθαρές δεσμεύσεις και πραγματική πρόθεση να συγκρουστεί με τη διαπλοκή.
Σε ό,τι αφορά την πολιτική στρατηγική του κόμματος, θεωρείτε ότι η στόχευση του ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να εκφράζεται από μια μονομέτωπη μάχη απέναντι στη Ν.Δ. ή θα πρέπει να επισημαίνονται οι διαφορές και από άλλες δυνάμεις του ευρύτερου χώρου του Κέντρου και της Αριστεράς; Η ΕΛ.Α.Σ. ακόμη δεν έχει παρουσιάσει πρόγραμμα, όμως έχουμε δει μια σειρά από πολιτικές προτάσεις για επιμέρους ζητήματα. Πού την τοποθετείτε πολιτικά με βάση όσα γνωρίζουμε;
Είναι γεγονός ότι η πολιτική αλλαγή αποτελεί πλέον πλειοψηφικό κοινωνικό αίτημα και, ως εκ τούτου, κοινό στόχο όλων των προοδευτικών κομμάτων. Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει εξαντλήσει προ πολλού τις πολιτικές και κοινωνικές της ερείσματα. Η ακρίβεια, η κατάρρευση του κοινωνικού κράτους, η υποβάθμιση των θεσμών και ο πρωτοφανής αριθμός σκανδάλων έχουν οδηγήσει τον μέσο πολίτη στην απελπισία. Όταν το καθεστώς Μητσοτάκη αντλεί δύναμη με τη βοήθεια μηχανισμών τύπου ΟΠΕΚΕΠΕ, μόνο μια συντονισμένη επίθεση όλων των προοδευτικών δυνάμεων μπορεί να το κλονίσει. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να αναδεικνύουμε τις διαφορές μας με τις υπόλοιπες δυνάμεις του προοδευτικού χώρου. Τελικά, έχουμε την υποχρέωση απέναντι στους πολίτες να διαφοροποιούμαστε δημόσια από θέσεις που δεν μας εκφράζουν πολιτικά.
Επιπλέον, οι λίγες προγραμματικές θέσεις που έχει δημοσιοποιήσει μέχρι σήμερα το ΕΛ.ΑΣ. δεν συνιστούν μια συγκροτημένη πρόταση διακυβέρνησης. Σε ορισμένες δημόσιες τοποθετήσεις, όπως αυτή του Αλ. Τσίπρα σχετικά με τις πρόσφατες φονικές πυρκαγιές, διακρίνουμε φοβικές τάσεις, ενώ σε άλλες, όπως για την ενέργεια ή τα ιδιωτικά ΑΕΙ, υπάρχουν σοβαρές πολιτικές διαφωνίες.
Οι μαζικές ανεξαρτητοποιήσεις βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ έχουν οδηγήσει την Κ.Ο. στο να έχει ουσιαστικά 10 ενεργούς βουλευτές. Μειώνει αυτό τη δυναμική του κόμματος; Συνεχίζετε να ζητάτε από τους πρώην συντρόφους σας και ιδιαίτερα από τον πρώην πρόεδρο του κόμματος, τον Σωκράτη Φάμελλο, την επιστροφή των εδρών;
Η τρέχουσα σύνθεση της Βουλής δεν αντικατοπτρίζει την ετυμηγορία του 2023, η οποία ανέδειξε τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. ως αξιωματική αντιπολίτευση με περίπου 18% και 47 βουλευτές. Το γεγονός ότι σήμερα μετρά μόλις 10 βουλευτές επηρεάζει αναπόφευκτα το παραγόμενο κοινοβουλευτικό έργο. Παρόλα αυτά, όσοι παραμένουμε δίνουμε καθημερινά τη μάχη μας, εντός και εκτός Βουλής. Με αυξημένη εργασία, μεγαλύτερη ένταση και λειτουργώντας σαν να είμαστε ακόμα η αξιωματική αντιπολίτευση.
Η στάση όσων αποχωρούν από τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. χωρίς να παραδώσουν την έδρα τους είναι, κατά τη γνώμη μου, απαράδεκτη και στερείται κάθε αξιοπρέπειας. Βουλευτές που στο παρελθόν επέκριναν συντρόφους που δεν παρέδωσαν την έδρα, τώρα ακολουθούν την ίδια τακτική. Ο πρώην πρόεδρος του κόμματος, Σωκράτης Φάμελλος, ο οποίος κάποτε ασκούσε σφοδρή κριτική σε αυτή την τακτική, τώρα την εφαρμόζει. Άλλοι λαμβάνουν έδρα του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. για να δηλώσουν αμέσως μετά ανεξάρτητοι βουλευτές της Αριστεράς. Δυστυχώς, αυτές οι κινήσεις βλάπτουν ολόκληρο τον χώρο, όχι μόνο τον ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ. Φαίνεται ότι στην εποχή μας, η πολιτική στράτευση του παρελθόντος έχει γίνει για κάποιους «ανάμνηση παλιά».
Εμείς, φυσικά, θα συνεχίσουμε να διεκδικούμε πίσω τις έδρες που μας εμπιστεύτηκαν οι Έλληνες πολίτες και τις οποίες κάποιοι θεώρησαν «προσωπική τους περιουσία», γιατί τελικά έχουμε το δίκιο με το μέρος μας. Τέλος, αξίζουν συγχαρητήρια σε όσους παρέδωσαν τις έδρες τους, ανεξαρτήτως των λόγων ή της χρονικής καθυστέρησης.
