- Είναι βαθιά ριζωμένη η πεποίθηση ότι ο χρόνος θεραπεύει, βελτιώνει και οδηγεί στην εξέλιξη.
- Αναρωτιόμαστε, όμως, αν αυτή η αρχή ισχύει και για την πολιτική στην Ελλάδα.
- Μήπως οι πολιτικοί μας γίνονται καλύτεροι, ασκούν ποιοτικότερη πολιτική και εισέρχονται στον πολιτικό στίβο με περισσότερα εφόδια;
Συνηθίζουμε να πιστεύουμε πως ο χρόνος απομακρύνει τις τοξικές καταστάσεις και τις προβληματικές πτυχές του παρελθόντος, ανοίγοντας δρόμους για ευημερία και πρόοδο. Αναρωτιέται κανείς, όμως, αν η πολιτική είναι ένας από εκείνους τους χώρους όπου ο χρόνος λειτουργεί πράγματι λυτρωτικά. Ή μήπως ορισμένες νοοτροπίες, πρακτικές και αντιλήψεις αποδεικνύονται ιδιαίτερα ανθεκτικές στον χρόνο;
Αν ισχύει το δεύτερο, τότε αξίζει να εστιάσουμε στους ανθρώπους που επιλέγουν να υπηρετήσουν την πολιτική. Ποιες είναι οι διαδρομές τους, οι εμπειρίες που κουβαλούν, τα εφόδια με τα οποία εισέρχονται στον πολιτικό στίβο και πώς αντιλαμβάνονται την ίδια την πολιτική; Διότι δεν είναι όλοι οι πολιτικοί ίδιοι, ούτε οι αφετηρίες τους. Υπάρχουν εκείνοι που έρχονται στην πολιτική μετά από μια μακρά επαγγελματική πορεία σε άλλους χώρους. Υπάρχουν, όμως, και εκείνοι για τους οποίους η πολιτική αποτέλεσε από νωρίς την κύρια επαγγελματική επιλογή, εξελισσόμενη σε μια διαδρομή ζωής.
Εδώ αναδύεται η έννοια του «επαγγελματία πολιτικού»: ενός ανθρώπου που γνωρίζει τους μηχανισμούς της πολιτικής, έχει μάθει να κινείται μέσα σε αυτούς, έχει αποκτήσει εμπειρία και διασυνδέσεις, και έχει αφιερώσει σημαντικό μέρος της ζωής του στην πολιτική. Είναι αυτό απαραίτητα αρνητικό; Ή μήπως η πολιτική, ως σύνθετος χώρος, απαιτεί ανθρώπους με βαθιά γνώση του αντικειμένου, εμπειρία και ικανότητα διαχείρισης των απαιτήσεών της; Από την άλλη πλευρά, μήπως η πολύχρονη ενασχόληση με την πολιτική δημιουργεί απόσταση από την κοινωνία; Μήπως, όταν η πολιτική διαδρομή γίνεται αποκλειστική επαγγελματική πορεία, περιορίζεται η επαφή με την πραγματική ζωή και τις ανάγκες της;
Τελικά, τι αναζητά σήμερα ο πολίτης; Τον έμπειρο πολιτικό που γνωρίζει πώς λειτουργεί το σύστημα, ή τον άνθρωπο που έρχεται από την κοινωνία, έχοντας πρώτα δοκιμαστεί σε έναν διαφορετικό επαγγελματικό και κοινωνικό στίβο; Ίσως η απάντηση να μην είναι απλή. Ίσως, μάλιστα, το ερώτημα να μην είναι αν ο επαγγελματίας πολιτικός είναι «καλός» ή «κακός». Αλλά αν το μοντέλο του πολιτικού που γνωρίσαμε τις προηγούμενες δεκαετίες εξακολουθεί να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις μιας κοινωνίας που αλλάζει.
Αυτό είναι ένα ερώτημα που, πραγματικά, αξίζει να τεθεί.
