Ερωτήματα και εσωκομματικές συζητήσεις προκαλεί η στάση της Χαριλάου Τρικούπη απέναντι στον πρώην βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Δημήτρη Κωνσταντόπουλο, μετά το θερμό επεισόδιο στον τηλεοπτικό αέρα με την Άννα Παπαδοπούλου της ΕΛ.ΑΣ. και τις καταγγελίες της ότι δέχθηκε εξυβριστική και εκφοβιστική επίθεση.
Διαβάστε: ΠΑΣΟΚ: Ο Μαργαρίτης “αδειάζει” Κωνσταντόπουλο για την αντιπαράθεσή του με την Παπαδοπούλου – “Δεν με έπεισε”
Τσουκαλάς για Κωνσταντόπουλο στα Παραπολιτικά 90,1: “Επαρκείς οι εξηγήσεις του”
Αφορμή για έναν νέο κύκλο συζητήσεων αποτέλεσε η τοποθέτηση του εκπροσώπου Τύπου του ΠΑΣΟΚ, Κώστα Τσουκαλά, ο οποίος, μιλώντας στα Παραπολιτικά 90,1 και στην εκπομπή «Απέναντι μικρόφωνα», με τους Βασίλη Σκουρή και Σωτήρη Ξενάκη, επέλεξε να καλύψει πλήρως τον πρώην βουλευτή, αντιμετωπίζοντας το ζήτημα ως προσωπική διαφορά.
“Άκουσα την καταγγελία που έχει γίνει από την κυρία Παπαδοπούλου, η οποία όταν λέει ότι “θα πάω στη Δικαιοσύνη”, είναι σαν να λέει ότι κι εκείνη περιορίζει το ζήτημα αυτό ως μια προσωπική ιδιωτική διαφορά που θα λυθεί εκεί”, ανέφερε χαρακτηριστικά.
“Θεωρώ ότι δικαίωμα του καθενός, αν έχει νιώσει θιγμένος, να κάνει ό,τι θεωρεί για να προασπίσει τον εαυτό του. Έχει δώσει εξηγήσεις ο κ. Κωνσταντόπουλος, εμείς τις θεωρούμε επαρκείς σε σχέση με το βίντεο που έχουμε δει, που είδαμε έναν οξύ διάλογο, κι οτιδήποτε άλλο είναι στα πλαίσια μιας ιδιωτικής διαφοράς”, συμπλήρωσε ο κ. Τσουκαλάς.
Η συγκεκριμένη τοποθέτηση ερμηνεύεται από επικριτές της ηγεσίας ως προσπάθεια πολιτικής αποφόρτισης μιας υπόθεσης που αφορά πρόσωπο με συγκεκριμένο κομματικό ρόλο και ισχυρούς δεσμούς με το περιβάλλον του Νίκου Ανδρουλάκη.
Τα εσωκομματικά αδειάσματα
Μέσα σε αυτό το κλίμα, ιδιαίτερη σημασία αποκτά η στήριξη που εξέφρασε προς την Άννα Παπαδοπούλου η αναπληρώτρια Γραμματέας Ισότητας του ΠΑΣΟΚ, Βάσια Μαδέση. Η διαφοροποίησή της από τον Δημήτρη Κωνσταντόπουλο συνιστά πολιτικό “άδειασμα” του στελέχους του ΠΑΣΟΚ, αναδεικνύοντας την αμηχανία που προκαλεί η υπόθεση στο εσωτερικό της παράταξης.
Με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η κ. Μαδέση καταδίκασε τις συμπεριφορές που περιγράφονται στην καταγγελία, τονίζοντας ότι η πολιτική διαφωνία δεν μπορεί να αποτελεί δικαιολογία για προσβολές, απειλές ή εκφοβισμό. Παράλληλα, άσκησε κριτική σε όσους αντιμετωπίζουν το περιστατικό με βάση τις κομματικές τους προτιμήσεις, αντί να τοποθετούνται ξεκάθαρα απέναντι σε τέτοιες πρακτικές.
“Η εξύβριση, οι απειλές και ο εκφοβισμός δεν έχουν καμία θέση στην πολιτική αντιπαράθεση. Δε δικαιολογούνται από την ένταση μιας συζήτησης, από καμία διαφωνία, ούτε από το ότι κάποιος θεωρεί τον συνομιλητή του ‘προκλητικό’. Όσα καταγγέλλει η Άννα είναι σοβαρά και δεν μπορούμε απλώς να τα προσπερνάμε”, τόνισε η κ. Μαδέση.
Η Μπατζελή ανεβάζει τους τόνους και στέλνει μηνύματα
Ακόμη πιο ηχηρή είναι η παρέμβαση της Κατερίνας Μπατζελή, η οποία επέλεξε να σταθεί δημόσια στο πλευρό της Άννας Παπαδοπούλου.
Η πρώην υπουργός και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ δεν περιορίστηκε στο περιστατικό με τον Δημήτρη Κωνσταντόπουλο. Σχολίασε και τη στάση του Μιχάλη Κατρίνη σε τηλεοπτική συζήτηση με την Παπαδοπούλου στον ΣΚΑΪ, επισημαίνοντας ότι ο χαμηλότερος τόνος δεν αλλάζει την ουσία όταν, κατά την εκτίμησή της, αναπαράγεται η ίδια “τιμωρητική παπική λογική”.
Η τοποθέτηση της Μπατζελή είχε σαφές πολιτικό περιεχόμενο. Καταδίκασε τον λεκτικό εκφοβισμό, την απαξίωση και τον πατερναλιστικό τρόπο αντιπαράθεσης, υπογραμμίζοντας ότι τέτοιες συμπεριφορές δεν έχουν θέση στον δημοκρατικό διάλογο και πολύ περισσότερο σε έναν προοδευτικό χώρο.
Όμως η φράση με το μεγαλύτερο παραπολιτικό βάρος ήταν άλλη: “Η σιωπή δεν είναι ουδετερότητα”. Μια αποστροφή που, ανεξάρτητα από τις προθέσεις της πρώην υπουργού, μπορεί να εκληφθεί και ως μήνυμα προς την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.
Η Μπατζελή μίλησε ακόμη για την ανάγκη ανάληψης ευθύνης και σαφούς οριοθέτησης, απορρίπτοντας τις κομματικές περιχαρακώσεις, τις προσωπικές φιλίες και τους συμψηφισμούς.
Και κάπως έτσι, η δημόσια συζήτηση μεταφέρεται από το τι συνέβη μεταξύ δύο προσώπων στο πώς αντιδρά συνολικά ένας πολιτικός οργανισμός όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με τέτοιου είδους καταγγελίες.
Μαργαρίτης: Δεν με έπεισαν οι εξηγήσεις Κωνσταντόπουλου
Μετά τις παρεμβάσεις της αναπληρώτριας Γραμματέα Ισότητας του ΠΑΣΟΚ και της Κατερίνας Μπατζελή, που ερμηνεύτηκαν ως αποδοκιμασία της στάσης του Δημήτρη Κωνσταντόπουλου, ήρθε να προστεθεί και η τοποθέτηση του Θεόδωρου Μαργαρίτη, ο οποίος εκφράζει ανοιχτά τις επιφυλάξεις του για τις εξηγήσεις που δόθηκαν σχετικά με το περιστατικό.
Σε ανάρτησή του, ο Θεόδωρος Μαργαρίτης υπενθυμίζει ότι το ΠΑΣΟΚ έχει βιώσει στο παρελθόν έντονες μορφές λεκτικής αλλά και άλλης βίας, ιδιαίτερα το 2011, τονίζοντας πως αυτή η εμπειρία θα έπρεπε να έχει καλλιεργήσει αυξημένη ευαισθησία στα στελέχη του απέναντι σε ανάλογα περιστατικά.
Μάλιστα, αναφερόμενος ευθέως στον Δημήτρη Κωνσταντόπουλο, σημειώνει χαρακτηριστικά: “Ο Δ. Κωνσταντόπουλος για το επεισόδιο με την Άννα Παπαδοπούλου δεν με έπεισε. Καθόλου!”
Το έμμεσο άδειασμα από ανδρουλακικά στελέχη
Από την άλλη πλευρά, ο Θανάσης Γλαβίνας και ο Χρήστος Κακλαμάνης επέλεξαν, στις τηλεοπτικές εμφανίσεις τους, να κινηθούν σε περισσότερο γενικές τοποθετήσεις.
Καταδίκασαν κάθε μορφή βίας και υπερασπίστηκαν την ανάγκη πολιτικού διαλόγου χωρίς προσωπικές επιθέσεις, αποφεύγοντας όμως να αξιολογήσουν συγκεκριμένα την καταγγελλόμενη συμπεριφορά του Κωνσταντόπουλου. Επισήμαναν ότι δεν γνωρίζουν τι ακριβώς συνέβη εκτός τηλεοπτικού αέρα.
Ο ρόλος Κωνσταντόπουλου και η πολιτική εγγύτητα με τον Ανδρουλάκη
Εδώ ακριβώς αρχίζει το ενδιαφέρον πολιτικό παρασκήνιο.
Ο Δημήτρης Κωνσταντόπουλος δεν θεωρείται ένα τυχαίο ή περιφερειακό κομματικό στέλεχος. Αντιθέτως, συγκαταλέγεται στα πρόσωπα που βρίσκονται πολιτικά κοντά στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, έχοντας στηρίξει ενεργά την προσπάθεια επανεκλογής του στην ηγεσία του κόμματος.
Η επιλογή του, μάλιστα, για τη θέση του επικεφαλής της Αυτο-οργάνωσης είχε προκαλέσει απορίες σε στελέχη που γνωρίζουν τις εσωκομματικές ισορροπίες. Πρόκειται για έναν τομέα με ουσιαστικές αρμοδιότητες στη συγκρότηση και τη λειτουργία των περιφερειακών και νομαρχιακών οργανώσεων, δηλαδή για έναν κρίσιμο μηχανισμό κομματικής επιρροής.
Υπό αυτό το πρίσμα, η πολιτική διαχείριση της υπόθεσης Κωνσταντόπουλου αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς δεν αφορά απλώς έναν πρώην βουλευτή, αλλά ένα πρόσωπο με ενεργό ρόλο στον κομματικό μηχανισμό και σαφή πολιτική αναφορά στην ηγεσία.
Δύο μέτρα και δύο σταθμά στη Χαριλάου Τρικούπη;
Εκείνο που φαίνεται να προκαλεί τη μεγαλύτερη ενόχληση σε στελέχη και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ δεν είναι μόνο η συγκεκριμένη δήλωση Τσουκαλά, αλλά κυρίως η σύγκρισή της με τον τρόπο με τον οποίο η Χαριλάου Τρικούπη έχει αντιμετωπίσει άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν.
Σύμφωνα με την κριτική που διατυπώνεται στο εσωκομματικό παρασκήνιο, η ηγεσία εμφανίζεται κατά καιρούς ιδιαίτερα αυστηρή απέναντι σε δηλώσεις, συμπεριφορές ή δημόσιες παρεμβάσεις στελεχών, ακόμη και όταν πρόκειται για ζητήματα μικρότερης πολιτικής βαρύτητας.
Σε ανάλογες περιπτώσεις, όπως υποστηρίζουν οι επικριτές της, δεν έχουν λείψει οι δημόσιες αποστάσεις, οι προειδοποιήσεις, οι ανακοινώσεις ή ακόμη και οι διαρροές δυσαρέσκειας από το κομματικό επιτελείο.
Στην περίπτωση Κωνσταντόπουλου, ωστόσο, η δημόσια γραμμή που εκφράστηκε από τον εκπρόσωπο Τύπου ήταν διαφορετική, όπως επισημαίνουν. Η υπόθεση παρουσιάστηκε ως προσωπική διαφορά, χωρίς να συνοδεύεται από αντίστοιχη δημόσια πολιτική αποδοκιμασία.
Αυτή ακριβώς η διαφοροποίηση τροφοδοτεί τα ερωτήματα για το κατά πόσον η αυστηρότητα της ηγεσίας εφαρμόζεται με ενιαία κριτήρια ή μεταβάλλεται ανάλογα με την πολιτική εγγύτητα κάθε στελέχους προς το προεδρικό περιβάλλον.
Το τεκμήριο αθωότητας και η πολιτική ευθύνη
Άλλωστε, όπως επισημαίνουν τα ίδια στελέχη, άλλο πράγμα είναι ο σεβασμός στο τεκμήριο αθωότητας και στη δικαστική διερεύνηση μιας καταγγελίας και εντελώς διαφορετικό η πολιτική αξιολόγηση της δημόσιας συμπεριφοράς ενός προσώπου που κατέχει θέση κομματικής ευθύνης.
“Η επίλυση μιας διαφοράς στις δικαστικές αίθουσες δεν απαλλάσσει αυτομάτως ένα κόμμα από την υποχρέωση να εξηγήσει ποια πρότυπα δημόσιας συμπεριφοράς θεωρεί αποδεκτά για τα στελέχη του. Ούτε, βεβαίως, η διατύπωση μιας καταγγελίας αρκεί από μόνη της για να θεωρηθεί αποδεδειγμένη”, σημειώνουν τα ίδια στελέχη, μιλώντας στο parapolitika.gr.
Η διάκριση αυτή βρίσκεται, σύμφωνα με τους επικριτές της ηγεσίας, στον πυρήνα της υπόθεσης. Διότι, ανεξάρτητα από τη δικαστική εξέλιξη μιας καταγγελίας, παραμένει το ερώτημα εάν και με ποια κριτήρια ένα κόμμα αξιολογεί τη δημόσια συμπεριφορά των στελεχών του, ιδίως όταν αυτά κατέχουν θέσεις ευθύνης.
Το ερώτημα που φέρνει σε δύσκολη θέση την ηγεσία
Το πολιτικό ζήτημα, επομένως, παραμένει ανοιχτό για τα στελέχη που ασκούν κριτική στους χειρισμούς της Χαριλάου Τρικούπη: Θα ήταν ίδια η αντίδραση της ηγεσίας εάν στη θέση του Δημήτρη Κωνσταντόπουλου βρισκόταν ένα στέλεχος που δεν ανήκει στον στενό κύκλο πολιτικής επιρροής του Νίκου Ανδρουλάκη;
Αυτό είναι το ερώτημα που τροφοδοτεί τις συζητήσεις στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ. Και όσο δεν αποσαφηνίζονται τα κριτήρια με τα οποία αντιμετωπίζονται ανάλογες υποθέσεις, τόσο ενισχύεται, στους κόλπους των επικριτών της ηγεσίας, η εντύπωση ότι στην πράξη δεν ισχύουν οι ίδιοι κανόνες για όλους.
Γιατί, τελικά, η αξιοπιστία μιας κομματικής ηγεσίας δεν κρίνεται μόνο από την αυστηρότητα που επιδεικνύει απέναντι σε όσους βρίσκονται πολιτικά μακριά της, αλλά κυρίως από τη συνέπεια με την οποία εφαρμόζει τις ίδιες αρχές όταν στο επίκεντρο βρίσκονται οι δικοί της άνθρωποι.
