Η Δωροθέα Μερκούρη, σε μια ειλικρινή και περιεκτική συνέντευξη που παραχώρησε στο InStyle και στην δημοσιογράφο Ξένια Ιωάννου, μοιράστηκε τις σκέψεις της για τον έρωτα, τη σημασία της συντροφικότητας και τα πολύτιμα μαθήματα που έχει αποκομίσει από τις προσωπικές της εμπειρίες.
Η αγαπημένη ηθοποιός μίλησε ανοιχτά για μια πτυχή της ζωής της που, όπως παραδέχτηκε, εξακολουθεί να την επηρεάζει βαθιά, χαρακτηρίζοντας τον εαυτό της ως «τραυματισμένο» όσον αφορά την πορεία της στον έρωτα.
Σε αυτή τη φάση της ζωής σας, αναζητάτε τον έρωτα;
Είναι μια κατάσταση που με έχει λίγο «σημαδέψει», ας πούμε, όσον αφορά αυτό το κομμάτι.
Έχετε κλείσει την πόρτα στον έρωτα;
Είναι αρκετά προστατευμένη αυτή η πόρτα. Ο έρωτας, από μόνος του, είναι κάτι υπέροχο. Δεν μπορώ να προβλέψω το μέλλον. Ωστόσο, έχω ξεκάθαρη εικόνα για το τι δεν θέλω. Γνωρίζω πλέον καλά τι επιθυμώ και τι αποκλείω. Έτσι, αν προκύψει κάτι, θα είναι ευπρόσδεκτο. Πιστεύω βαθιά στη δύναμη της συντροφικότητας, ειδικά σε πιο ώριμες ηλικίες. Φαντάζομαι έναν έρωτα στα 70, μια συντροφιά ζωής. Αυτό το έχω δει να συμβαίνει.
Ποιο χαρακτηριστικό του εαυτού σας αγαπάτε ιδιαίτερα;
Λατρεύω αυτή την παιδική διάθεση που διατηρώ. Έχω μια ζωντάνια, μια αύρα παιδική. Και το χιούμορ, φυσικά. Αυτά τα στοιχεία τα κληρονόμησα από την ιταλική μου καταγωγή. Η οικογένειά μου, όλες οι θείες και οι θείοι, είναι σαν αιώνια παιδιά. Τσακώνονται σαν μικρά, τα ξανα βρίσκουν αμέσως, παίζουν στη θάλασσα με παιδικό ενθουσιασμό, μαγειρεύουν με την ίδια χαρά. Αυτό είναι χαρακτηριστικό του νότου της Ιταλίας. Παρά τις τεράστιες ευθύνες που έχουν και την υπευθυνότητά τους, δεν έχουν χάσει ποτέ την παιδικότητά τους.
Ο πατέρας μου είχε ακριβώς την ίδια νοοτροπία. Και όταν κάποια στιγμή έχασε αυτή την παιδικότητά του, έφυγε από τη ζωή. Όταν «σκλήρυνε», είπε ουσιαστικά “ξέρεις κάτι, αυτό που συμβαίνει δεν μου αρέσει, δεν μου ταιριάζει αυτός ο ρόλος” και αποχώρησε…»
Το παρόν άρθρο, με τίτλο “Δωροθέα Μερκούρη: «Είμαι τραυματισμένη από τον έρωτα – Πλέον ξέρω τι θέλω και τι δεν θέλω»”, δημοσιεύτηκε αρχικά στο TLIFE.
