Ο Υπουργός Επικρατείας, Άκης Σκέρτσος, αναλύει στο άρθρο του στην «Καθημερινή της Κυριακής» τη σημασία της πολιτικής σταθερότητας, τονίζοντας ότι αποτελεί θεμελιώδη πυλώνα για τη συλλογική πρόοδο και την ανθεκτικότητα της χώρας απέναντι στις κρίσεις.
Διαβάστε επίσης: Άκης Σκέρτσος στην “Απογευματινή”: “Όλη η αλήθεια για τους ελέγχους στην ιδιωτική Υγεία”
Η «κατάρα των δύο θητειών»: Μια νέα προσέγγιση
«Η δημόσια συζήτηση γύρω από την πιθανότητα διεκδίκησης μιας τρίτης κυβερνητικής θητείας, εξελίσσεται περισσότερο υπό το πρίσμα της μεταφυσικής παρά με βάση την αντικειμενική αξιολόγηση των επιδόσεων, της αξιοπιστίας και του στρατηγικού σχεδιασμού», επισήμανε ο υπουργός Επικρατείας.
Σχολιάζοντας την «κατάρα των δύο θητειών» – το φαινόμενο δηλαδή καμία μεταπολιτευτική κυβέρνηση να μην έχει κατορθώσει να κερδίσει τρεις συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις, «σαν οι δύο θητείες να αποτελούν το φυσικό όριο της δημοκρατικής αντοχής μιας κυβέρνησης» – ο κ. Σκέρτσος διερωτάται: «Γιατί δεν είναι το πρωταρχικό ερώτημα, τι επιτεύχθηκε κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησης; Πόσες από τις προγραμματικές δεσμεύσεις εκπληρώθηκαν; Ποιο είναι το όραμα για το μέλλον; Και, το σπουδαιότερο, αν η κυβέρνηση διαθέτει ακόμη το δυναμικό να συμβάλει ουσιαστικά στον μετασχηματισμό της χώρας;».
Απευθυνόμενος σε εκείνους που δίνουν προτεραιότητα στην πολιτική ανανέωση χωρίς να λαμβάνουν υπόψη την ετυμηγορία των πολιτών, ο υπουργός Επικρατείας παραθέτει το ευρωπαϊκό παράδειγμα: Ο Χέλμουτ Κολ και η ‘Ανγκελα Μέρκελ ηγήθηκαν της Γερμανίας για 16 χρόνια ο καθένας. Η Μάργκαρετ Θάτσερ για 11,5 χρόνια και ο Τόνι Μπλερ για 10 χρόνια ηγήθηκαν της Μεγάλης Βρετανίας. Ο Φρανσουά Μιτεράν για 14 χρόνια, ενώ ο Ζακ Σιράκ για 12 χρόνια ηγήθηκαν της Γαλλίας. Ο Φελίπε Γκονθάλεθ για 13,5 χρόνια ηγήθηκε της Ισπανίας, ο Μαρκ Ρούτε για 14 χρόνια της Ολλανδίας και ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ για 18 χρόνια του Λουξεμβούργου.
«Η δημοκρατική λειτουργία αυτών των χωρών δεν υπονομεύθηκε επειδή οι πολίτες τους επέλεξαν επανειλημμένως την ίδια πολιτική ηγεσία», επισημαίνει ο κ. Σκέρτσος, προσθέτοντας ότι, εκ των αποτελεσμάτων, πολλές από αυτές τις χώρες γνώρισαν σημαντική οικονομική και κοινωνική πρόοδο υπό καθεστώς παρατεταμένης πολιτικής σταθερότητας και μεταρρυθμιστικής συνέχειας.
Η πορεία της ελληνικής οικονομίας και η ανάγκη σύγκλισης
Σχετικά με την Ελλάδα, ο υπουργός Επικρατείας τονίζει ότι, παρότι η χώρα δεν έχει πλήρως επουλώσει όλες τις πληγές της οικονομικής κρίσης, έχει επιτύχει σημαντική πρόοδο σε περιόδους μεγάλης αβεβαιότητας. Όπως επισημαίνει, το δημόσιο χρέος, το οποίο έφτασε περίπου το 210% του ΑΕΠ στο αποκορύφωμα της πανδημίας, μειώθηκε στο 146,6% το 2025 και αναμένεται να διαμορφωθεί στο 136,6% το 2026. Η ανεργία, από 17% τον Ιούνιο του 2019, έχει υποχωρήσει κάτω από 8%, ενώ το πραγματικό κατά κεφαλήν ΑΕΠ έχει αυξηθεί σωρευτικά κατά 26% από το 2020. Τα τελευταία χρόνια, η ελληνική οικονομία παρουσιάζει σταθερή ανάπτυξη με ρυθμούς που υπερβαίνουν τον ευρωπαϊκό μέσο όρο, γεγονός που συμβάλλει στη σταδιακή γεφύρωση του χάσματος που δημιουργήθηκε από την κρίση.
Ωστόσο, ο υπουργός υπογραμμίζει ότι τα επιτεύγματα αυτά δεν πρέπει να οδηγήσουν σε εφησυχασμό. Αναγνωρίζει ότι «το καθαρό εισόδημα ανά κάτοικο παραμένει σημαντικά χαμηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο. Η απονομή δικαιοσύνης, αν και έχει επιταχυνθεί, χρήζει περαιτέρω βελτίωσης ώστε να προσεγγίσει τους ευρωπαϊκούς δείκτες. Η χωροταξική μεταρρύθμιση πρέπει να ολοκληρωθεί. Και ο πρωτογενής τομέας απαιτεί σημαντικά άλματα παραγωγικότητας, εξωστρέφειας και βιωσιμότητας όσον αφορά τις καλλιέργειες και τα προϊόντα μας. Η διαδικασία σύγκλισης βρίσκεται σε εξέλιξη και δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί».
Το διακύβευμα των επερχόμενων εκλογών και η σημασία της σταθερότητας
Σύμφωνα με τον κ. Σκέρτσο, η συζήτηση για τις επόμενες εκλογές «δεν πρέπει να γίνεται με αναφορά στο παρελθόν», ούτε να «ζητείται ψήφος αναγνώρισης για όσα έχουν ήδη επιτευχθεί». Αντιθέτως, το επίκεντρο πρέπει να είναι η αξιολόγηση της αξιοπιστίας, της ικανότητας και, κυρίως, του σχεδίου για όσα απομένουν να γίνουν, όπως ο εκσυγχρονισμός του κράτους, η αύξηση της παραγωγικότητας, η σύγκλιση των εισοδημάτων, η συνέχιση της δημοσιονομικής υπευθυνότητας και η αντιμετώπιση των νέων τεχνολογικών και γεωπολιτικών προκλήσεων.
Σε αντίθεση, η μόνη εναλλακτική πρόταση που παρουσιάζει η αντιπολίτευση είναι το «να φύγει ο Μητσοτάκης… και βλέπουμε», σχολιάζει ο υπουργός Επικρατείας, χαρακτηρίζοντας κρίσιμη την επερχόμενη περίοδο, διότι «η Ελλάδα δεν έχει ακόμη μετασχηματιστεί στο βαθμό που θα θέλαμε και απαιτείται».
«Η σταθερότητα δεν είναι και δεν μπορεί να νοηθεί ως στασιμότητα. Μπορεί, όμως, να σημαίνει κάτι πολύ πιο απλό, αλλά ταυτόχρονα ουσιαστικό και αναγκαίο: τον χρόνο που απαιτείται για να επιτευχθεί ένας πραγματικός μετασχηματισμός της χώρας», καταλήγει ο κ. Σκέρτσος.
