Μια τραπεζική μεταφορά χρημάτων μεταξύ φίλων, η οποία επιστράφηκε αυθημερόν, προκάλεσε σημαντικές φορολογικές επιπτώσεις. Σύμφωνα με την απόφαση ΔΕΔ 1544/2026, η συναλλαγή εξακολουθεί να θεωρείται δωρεά από τις φορολογικές αρχές, ακόμη και αν το ποσό επιστράφηκε άμεσα. Ο ισχυρισμός για πλάνη κατά τη μεταφορά δεν επαρκεί από μόνος του για την απαλλαγή από τις φορολογικές υποχρεώσεις.
Διαβάστε επίσης: Τέλος προθεσμίας για φορολογικές δηλώσεις: Ό,τι ισχύει για καθυστερημένες υποβολές και πρόστιμα έως 500 ευρώ
Η ΑΑΔΕ απαντά για ακούσια μεταφορά 51.801 ευρώ: “Ήταν δήλωση δωρεάς, όχι λάθος”
Η υπόθεση αφορούσε μια τραπεζική μεταφορά ύψους 51.801 ευρώ μεταξύ δύο φίλων. Λίγες ώρες μετά, το ποσό επιστράφηκε στον αρχικό αποστολέα, με το επιχείρημα ότι η μεταφορά έγινε εκ παραδρομής και ότι οι εμπλεκόμενοι επιδίωκαν διαφορετική τραπεζική συναλλαγή. Ζητήθηκε από τη φορολογική διοίκηση να θεωρηθεί η συναλλαγή ως μη γεγονός, ώστε να αποφευχθεί ο φόρος δωρεάς.
Για τη μεταφορά των χρημάτων είχε προηγηθεί υποβολή δήλωσης φόρου δωρεάς μέσω της εφαρμογής myProperty, η οποία οδήγησε στην επιβολή φόρου. Η φορολογούμενη, ωστόσο, υποστήριξε αργότερα ότι η συναλλαγή οφειλόταν σε πλάνη και ζήτησε την ακύρωση της φορολογικής επιβάρυνσης, επικαλούμενη την άμεση επιστροφή των χρημάτων.
Η ΔΕΔ, εντούτοις, απέρριψε τον ισχυρισμό. Όπως τονίζεται στην απόφαση, βάσει του Αστικού Κώδικα, μια δικαιοπραξία που έγινε λόγω πλάνης δεν είναι αυτόματα άκυρη, αλλά ακυρώσιμη. Απαιτείται δικαστική απόφαση για την ακύρωσή της. Μέχρι την έκδοση τέτοιας απόφασης, η δικαιοπραξία παράγει τα νόμιμα αποτελέσματά της, συμπεριλαμβανομένων των φορολογικών υποχρεώσεων.
Επισημαίνεται ότι η φορολογική υποχρέωση γεννάται τη στιγμή που ολοκληρώνεται η μεταφορά των χρημάτων στον λογαριασμό του δωρεοδόχου. Η μεταγενέστερη επιστροφή του ποσού δεν αναιρεί την πραγματοποίηση της δωρεάς κατά τον χρόνο της αρχικής μεταφοράς.
Συνεπώς, ούτε η αυθημερόν επιστροφή των χρημάτων ούτε μια απλή αίτηση προς τη ΔΟΥ είναι αρκετές για την αφαίρεση του φόρου δωρεάς. Η φορολογική διοίκηση δεσμεύεται από την ισχύ της συναλλαγής, εκτός αν αυτή ακυρωθεί με τελεσίδικη δικαστική απόφαση.
Η απόφαση προσφέρει περαιτέρω διευκρίνιση: ακόμη και αν δωρητής και δωρεοδόχος συμφωνήσουν στην ανάκληση της δωρεάς και την επιστροφή των χρημάτων, η επιστροφή αυτή δεν φορολογείται ως νέα δωρεά. Ωστόσο, ο φόρος που επιβλήθηκε για την αρχική μεταβίβαση παραμένει σε ισχύ. Η κοινή συμφωνία των δύο μερών δεν αίρει τη φορολογική υποχρέωση που προέκυψε κατά την αρχική μεταφορά.
Επιπλέον, η ΔΕΔ απέρριψε το αίτημα ακύρωσης του φόρου λόγω πρόδηλης έλλειψης φορολογικής υποχρέωσης, κρίνοντας ότι οι ισχυρισμοί δεν αποδείχθηκαν επαρκώς. Επισημάνθηκε, μεταξύ άλλων, η μη προσκόμιση του επικαλούμενου πληρεξουσίου και υπήρχαν αμφιβολίες ως προς τα πραγματικά περιστατικά της συναλλαγής.
Η απόφαση αυτή λειτουργεί ως καθοδηγητικό παράδειγμα για παρόμοιες περιπτώσεις στο μέλλον, ξεκαθαρίζοντας ότι η αυθημερόν επιστροφή χρημάτων δεν αρκεί για την κατάργηση του φόρου δωρεάς. Η επίκληση πλάνης μπορεί να γίνει δεκτή μόνο εφόσον προηγηθεί δικαστική απόφαση που ακυρώνει τη συναλλαγή.
Η Φορολογία των Δωρεών
Στην εν λόγω υπόθεση, η μεταφορά έγινε μεταξύ φίλων, δηλαδή προσώπων που δεν ανήκουν στην Α’ κατηγορία συγγένειας. Οι βασικοί κανόνες για τις χρηματικές δωρεές είναι:
- Α’ κατηγορία (σύζυγοι, γονείς, παιδιά, εγγόνια): 10% φόρος, με αφορολόγητο έως 800.000 ευρώ, εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις και η μεταφορά γίνει μέσω τραπεζικού συστήματος.
- Β’ κατηγορία (αδέλφια, ανίψια και άλλοι συγγενείς αυτής της κατηγορίας): 20% φόρος στις χρηματικές δωρεές.
