Με ένα μήνυμα βαθύτατα συμβολικό, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας, «σφράγισε» την επετειακή δεξίωση για την 52η Επέτειο Αποκατάστασης της Δημοκρατίας, που πραγματοποιήθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο. Στην ομιλία του, ο κ. Τασούλας έδωσε ιδιαίτερη βαρύτητα στην ανάγκη ενίσχυσης του Ελληνισμού και στη διατήρηση της πολιτικής ενότητας. «Η Δημοκρατία δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση», τόνισε χαρακτηριστικά. «Δεν μπορούμε να ζητάμε ενότητα, όταν εμείς καλλιεργούμε τη διαίρεση, ούτε μέτρο, όταν εμείς δεν τηρούμε το μέτρο πρώτοι», συμπλήρωσε, σε άλλο σημείο της ομιλίας του.
Διαβάστε: Προεδρικό Μέγαρο: Οι εικόνες από τη δεξίωση για τα 52 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας – Ζεστές στιγμές, χαμόγελα, απουσίες και εντυπωσιακές εμφανίσεις (Φωτογραφίες)
Η συνοπτική ομιλία του Κωνσταντίνου Τασούλα
«Η Δημοκρατία δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Είναι η υπέρτατη έκφραση του ανθρώπινου πολιτισμού σε πολιτειακό και θεσμικό επίπεδο. Και επειδή η διακυβέρνηση δεν ανήκει στους λίγους, αλλά στους πολλούς, “δημοκρατία κέκληται”. Είναι η διαχείριση της πορείας ενός λαού και ενός κράτους από τον ίδιο τον λαό, με κανόνες και αρχές. Είναι η γοητεία, αλλά και η δυσβάσταχτη ευθύνη να καθορίζεις τη δική σου μοίρα και τη μοίρα της πατρίδας σου, σε μια αέναη αναμέτρηση με τις έμφυτες αδυναμίες της δημοκρατίας: τη δημαγωγία, την παραπληροφόρηση, την αδιαφορία και τη διαβολή. Δηλαδή, όλα εκείνα που κάνουν τον ασθενέστερο λόγο να μοιάζει πειστικός, το περίφημο «τον ήσσονα λόγον κρείττω ποιείν».
Σήμερα, η καλύτερη Δημοκρατία που είχαμε ποτέ, η οποία εγκαθιδρύθηκε από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή και τους συνεργάτες του, κλείνει τα 52 της χρόνια. Παρά τις δυσκολίες που έχει αντιμετωπίσει, δείχνει ανανεωμένη. Και αν στην μέση ηλικία μπορεί να υπάρχει μια νότα μελαγχολίας, υπάρχει ταυτόχρονα η γνώση και η εμπειρία που μας επιτρέπει με ψυχραιμία να ξεπεράσουμε αυτή τη μελαγχολία και να τολμήσουμε νέους δρόμους και νέους στόχους.
Στον ενάμισι χρόνο που έχω την τιμή να υπηρετώ τον θεσμό της Προεδρίας της Δημοκρατίας, έχω ταξιδέψει σε όλη την Ελλάδα. Όμως, εκεί που η καρδιά του Ελληνισμού χτυπάει πιο δυνατά είναι στο ακριτικό τόξο, από τον Έβρο μέχρι την Κύπρο. Από τον Έβρο έως την Κύπρο κατοικούν οι πιο ισχυρές ελληνικές κοινότητες. Πρέπει να αντλήσουμε έμπνευση από αυτές τις κοινότητες και ταυτόχρονα να τις ενισχύσουμε ακόμη περισσότερο. Η περιφερειακή ανάπτυξη, η ανάσχεση της δημογραφικής μείωσης, η προστασία των ευάλωτων, η ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής και η παροχή ποιοτικής παιδείας σε όλους, είναι, πιστεύω, στόχοι που όχι μόνο μας εμπνέουν, αλλά και μας ενώνουν!
Δεν αρκεί όμως να δρα μόνο το κράτος. Οι εύποροι Έλληνες οφείλουν να στηρίζουν συστηματικά πρωτοβουλίες αναγέννησης της χώρας. Οφείλουν επίσης να συνειδητοποιήσουν ότι ο πλούτος δεν έχει αξία αν μέρος του δεν μετασχηματιστεί εγκαίρως σε ευεργεσία για το κοινό καλό.
Κυρίες και κύριοι, Η σημερινή επέτειος αποτελεί ημέρα τιμής για όσους αντιστάθηκαν στη δικτατορία, “ποτέ από το χρέος μη κινούντες”. Είναι, ωστόσο, και ημέρα περισυλλογής. Σαν σήμερα έληξε μια επταετής περίοδος αυταρχισμού, η οποία οδήγησε στην τραγωδία της Κύπρου με την βάρβαρη εισβολή της Τουρκίας.
Στον αντίποδα αυτής της τραγωδίας, η ομαλή εναλλαγή εξουσίας και η ένταξη της Ελλάδας και της Κύπρου στην ευρωπαϊκή οικογένεια αποτελούν τις θεμελιώδεις κατακτήσεις της Μεταπολίτευσης. Κατακτήσεις που ανήκουν εξίσου στις πολιτικές παρατάξεις, αλλά πρωτίστως στον ελληνικό λαό.
Ωστόσο, ο κορυφαίος και αδιαπραγμάτευτος στόχος της Μεταπολίτευσης είναι και θα παραμείνει η ολοκληρωτική ενίσχυση του Ελληνισμού, ώστε να επιτευχθεί η άρση των συνεπειών της εισβολής. Η επανένωση της Μεγαλονήσου και το τέλος της κατοχής σε έδαφος χώρας-μέλους της Ε.Ε. παραμένει ύψιστη προτεραιότητα. Το ζητούμενο αυτό συνδέεται άμεσα με τους υπόλοιπους στόχους μας. Η συλλογική, συστηματική και διαχρονική προσπάθεια για την επίτευξη αυτού του σκοπού είναι η μοναδική εθνική στρατηγική που εγγυάται ταυτόχρονα την οικονομική πρόοδο και την εθνική ασφάλεια.
Στα 52 αυτά χρόνια, βιώσαμε και περιόδους οπισθοδρόμησης. Ο οξύτατος διχασμός που χαρακτήρισε την εποχή της κρίσης άφησε συνέπειες από τις οποίες δεν έχουμε ανακάμψει πλήρως. Η προηγούμενη δεκαετία πρέπει να γίνει μάθημα για την πολιτική τάξη, αλλά και για τον λαό: Το σπουδαιότερο μάθημα είναι ότι η αντιπαράθεση πρέπει να υποχωρεί όταν τίθεται ο σκληρός πυρήνας του εθνικού συμφέροντος.
Όταν η αντιπαράθεση κακοφορμίζει και διολισθαίνει σε διαρκή οξύτητα, ακολουθούν η οπισθοδρόμηση, η βία και η κοινωνική αναταραχή. Η Δημοκρατία οφείλει να επιδεικνύει μηδενική ανοχή στη βία, ενώ και οι πολίτες πρέπει να τηρούν την οφειλόμενη αυτοσυγκράτηση για να διασφαλίζουν την ομαλότητα.
Οι πολιτικοί, από την άλλη πλευρά, δεν έχουν το δικαίωμα να ζητούν σύνεση από τους πολίτες, αν οι ίδιοι δεν δίνουν πρώτοι το παράδειγμα. Δεν μπορούμε να ζητούμε ενότητα, όταν εμείς καλλιεργούμε τη διαίρεση· ούτε μέτρο, όταν εμείς δεν το τηρούμε πρώτοι. Η ενότητα για τον Ελληνισμό δεν είναι μια κοινότοπη έκκληση. Είναι ιστορικός όρος επιβίωσης και επιτυχίας. Η ευθύνη ξεκινά από εκείνους που κατέχουν θέσεις εξουσίας. Εμείς πρώτοι πρέπει να δείξουμε τον σεβασμό και την ψυχραιμία που ζητάμε από την κοινωνία μας.
Κυρίες και κύριοι, ο κόσμος βιώνει οικονομικές αναταραχές και τεχνολογικά άλματα, που πυροδοτούν συγκρούσεις και γεωπολιτικές μεταβολές. Η Ελλάδα οφείλει να προνοεί και να δρα διαρκώς στον αμυντικό, οικονομικό και διπλωματικό τομέα. Ωστόσο, η εθνική ισχύς δεν είναι μόνο ζήτημα κυβερνητικής πολιτικής. Μια χώρα είναι ισχυρή όταν διαθέτει ανθρώπους που συνδυάζουν το πείσμα, τον πατριωτισμό και τη γνώση.
Γι’ αυτό, πρέπει να δώσουμε προτεραιότητα στην παιδεία περισσότερο από ποτέ. Παιδεία και εκπαίδευση, θεωρητική και πρακτική, είναι το κλειδί για την ασφάλεια και την πρόοδο. Και ένα αναπόσπαστο κομμάτι της παιδείας είναι η ποίηση. Ας προσφέρουμε στα νέα παιδιά πρόσβαση στην ποίηση. Η ποίηση οπλίζει το πνεύμα με απλούς κώδικες ήθους, λογικής και πίστης. Κώδικες χρήσιμοι για να αγωνιζόμαστε με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα και μεγαλύτερη αξιοπρέπεια. Για να γινόμαστε πολίτες “στων ιδεών την πόλη”. Πόλη, όπου κατά τον ποιητή, “στην αγορά της βρίσκεις νομοθέτας που δεν γελά κανένας τυχοδιώχτης”!
Κυρίες και κύριοι, για τους Έλληνες, η πατρίδα δεν είναι μόνο η γη και τα βουνά. Η αιώνια πατρίδα της Ελλάδας είναι η θάλασσα. Το, κατά τον Αισχύλο, “ανήριθμον γέλασμα ποντίων κυμάτων”. Ο ελληνικός πολιτισμός είναι ταυτισμένος με τη θάλασσα για πάνω από 50 αιώνες, 1.000 τουλάχιστον χρόνια πριν από τις Μυκήνες και την Κνωσσό, όπως αποκαλύφθηκε από τις ανασκαφές της Κέρου. Γαλάζια, λοιπόν, είναι η πατρίδα της Ελλάδας μέσα στην πληρότητα του χρόνου.
Γαλάζια ήταν και είναι πάντοτε η πατρίδα του Ελληνισμού, από την Κύπρο και την Ιωνία έως τη Σικελία και τη Μασσαλία, αιώνες πριν από την ίδρυση της Ρώμης. Γαλάζια είναι και σήμερα η πατρίδα της γαλανόλευκης. Γιατί προερχόμαστε από τη “γλαυκή θάλασσα” της Ιλιάδας που, κατά τον Πάτροκλο, γέννησε τον Αχιλλέα, γιατί προερχόμαστε από την “κυανέαν άλα”, την γαλάζια θάλασσα του Ευριπίδη στην Ιφιγένεια εν Ταύροις, γιατί νοσταλγούμε την πολυαγαπημένη “γαλανή πατρίδα” του Γ. Δροσίνη και γιατί ερχόμαστε πάλι από τη “γαλάζια πατρίδα” τη φωτοσπαρμένη του Κ. Παλαμά. Να γιατί η γαλάζια μας πατρίδα είναι κατοχυρωμένη στο ληξιαρχείο της Ελληνικής γραμματείας.
Κρατάμε, λοιπόν, στα χέρια μας το γαλάζιο νήμα του Ελληνισμού. Οφείλουμε να το παραδώσουμε ισχυρότερο σε εκείνους που θα ακολουθήσουν. Αυτό θα είναι η δικαίωση όχι μόνο της Μεταπολίτευσης, όχι μόνο μιας εποχής ή μιας γενιάς, αλλά ενός τρόπου σκέψης. Ενός τρόπου σκέψης που παραμερίζει τη δυσπιστία και τη μελαγχολία και καλεί σε πρόοδο και δημιουργία», ανέφερε ο Κωνσταντίνος Τασούλας.
