Την Τετάρτη αναμένονται οι καταθέσεις της οικογένειας του Ντένις Ρούτσι
Η σημερινή συνεδρίαση της δίκης για το φρικτό δυστύχημα στα Τέμπη ολοκληρώθηκε με τις συγκλονιστικές καταθέσεις επιζώντων από το τρίτο βαγόνι της επιβατικής αμαξοστοιχίας, καθώς και μιας εργαζόμενης που βρισκόταν στα πίσω βαγόνια τη στιγμή της σύγκρουσης.
Οι μάρτυρες περιέγραψαν με ωμότητα την αγωνία της στιγμής, την προσπάθεια διαφυγής από το επικλινές βαγόνι και τις βαθιές, κυρίως ψυχολογικές, πληγές που τους άφησε η τραγωδία. Οι μνήμες, όπως κατέθεσαν, είναι ζωντανές και ανεξίτηλες.
«Αυτό που ζήσαμε δεν θα σβήσει ποτέ. Το πρώτο διάστημα ήταν αβάσταχτο. Κάθε λακκούβα, κάθε στροφή, κάθε ξαφνικό φρενάρισμα, όλα ξυπνούσαν τον εφιάλτη. Ακόμα και τώρα, οι εικόνες επιστρέφουν ξανά και ξανά. Το βράδυ επαναλαμβάνονταν οι ίδιες σκηνές. Ζούσα ξανά την απώλεια του μωρού μου», ανέφερε με τρεμάμενη φωνή η Μαρία Λαζαρίδου, η οποία ταξίδευε με τη μητέρα της και το έξι μηνών βρέφος της. Η συγκινησιακή της φόρτιση την ανάγκασε να διακόψει την κατάθεσή της.
Στο ίδιο βαγόνι επέβαιναν η Zagrida Plasa με τα δύο ανήλικα παιδιά της και ο Αναστάσιος Κουμπούρης.
«Ίσως ήταν η πρώτη και τελευταία φορά που δεν καθόμουν στο κυλικείο. Ήμουν τυχερός. Νόμιζα ότι θα πεθάνω. Θυμάμαι αμυδρά κάποιον να βγαίνει από ένα παράθυρο και τον ακολούθησα. Πηδήξαμε στο χωράφι. Το πρώτο που είδα ήταν το δεύτερο βαγόνι να καίγεται. Άκουγα ουρλιαχτά, προσπάθειες σωτηρίας. Μετά από εκείνη τη στιγμή, όλα είναι βουνό. Αισθάνομαι πολύ πιο αδύναμος από εκείνη την ημέρα και μετά», κατέθεσε ο κ. Κουμπούρης. Η μυρωδιά του «καμένου σιδήρου» τον στοιχειώνει, ενώ στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας, βλέποντας άλλους τραυματίες και ανθρώπους να ψάχνουν συγγενείς, «άρχισα να νιώθω ενοχές, γιατί ήμουν εγώ τυχερός που κατάφερα να επιζήσω», εξομολογήθηκε.
«Όταν έγινε η σύγκρουση, νιώσαμε ένα δυνατό τίναγμα για λίγα δευτερόλεπτα, μετά πέσαμε όλοι μπροστά και το βαγόνι μας ανατράπηκε. Χτύπησα στο τραπεζάκι. Ακολούθησε απόλυτο σκοτάδι, τσιρίδες, φωνές. Ήταν σαν να βλέπαμε τον θάνατο. Νόμιζα ότι πέφταμε σε γκρεμό. Το μόνο που σκεφτόμουν ήταν να γλιτώσουν τα παιδιά μου. Φώναζα τα ονόματά τους για να δω αν είναι καλά», περιέγραψε η κα Plasa, εξηγώντας την αγωνία τους να βγουν από το βαγόνι πριν τους προλάβει η φωτιά. «Από εκεί και πέρα ξεκινάει ένας άλλος Γολγοθάς. Κάθε θόρυβος, κάθε απότομη κίνηση, είναι φόβος και τρόμος. Φοβάμαι τα πάντα», πρόσθεσε.
«Άκουσα ένα μπαμ και εκτινάχθηκα στην μέση του τρένου», ανέφερε η Χρυσάνθη Κρεβάικα, καθαρίστρια στο τρένο εκείνο το βράδυ, όπως μετέδωσε το ΑΠΕ-ΜΠΕ.
Σε ερώτηση της προέδρου, κανένας από τους μάρτυρες δεν ανέφερε ότι το τρένο σταμάτησε αφότου αναχώρησε από τον σιδηροδρομικό σταθμό της Λάρισας και πριν τη μοιραία σύγκρουση στα Τέμπη.
Η δίκη θα συνεχιστεί αύριο με τις καταθέσεις της οικογένειας του Ντένις Ρούτσι.
