Στην 83η Επέτειο του Ολοκαυτώματος των Λιγκιάδων Ιωαννίνων, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας, παραβρέθηκε στις εκδηλώσεις μνήμης. Κατά την επίσκεψή του, ο κ. Τασούλας παρέλαβε ψήφισμα από το δίκτυο μαρτυρικών πόλεων και κοινοτήτων της Ελλάδος, καθώς και το τιμητικό, συμβολικό κλειδί των Λιγκιάδων. Επανέλαβε την πάγια θέση της χώρας για τις γερμανικές επανορθώσεις, τονίζοντας: «Οι απαιτήσεις και οι αξιώσεις της Ελληνικής Δημοκρατίας για τις γερμανικές επανορθώσεις είναι ενεργές, είναι νόμιμες, απαράγραπτες και διεκδικήσιμες».
Η δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας
Μετά την τελετή στο Μνημείο Ολοκαυτώματος, ο Κωνσταντίνος Τασούλας κατέθεσε στεφάνι και έκανε την ακόλουθη δήλωση: «Οι Λιγκιάδες των Ιωαννίνων αποτελούν ένα ακόμη μαρτυρικό χωριό. Εδώ, στα δυτικά του Μιτσικελίου, πάνω από τη λίμνη Παμβώτιδα, με θέα τα Γιάννενα, πριν από 83 χρόνια, διαπράχθηκε μια ακόμη φρικαλεότητα από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, εναντίον, κυριολεκτικά, αμάχου πληθυσμού.
Εκείνη την Κυριακή, έξι γερμανικά φορτηγά έφτασαν στο χωριό. Οι άντρες απουσίαζαν για αγροτικές εργασίες στο Ζαγόρι, και η μανία τους στράφηκε κατά γυναικών, παιδιών και ηλικιωμένων. Ως εκπρόσωπος της ελληνικής Πολιτείας, θέλω να τονίσω ότι αυτά τα εγκλήματα πολέμου, αυτές οι θηριωδίες, δεν θα ξεχαστούν ποτέ. Η σημερινή μου παρουσία εδώ το επιβεβαιώνει.
Τιμούμε τη μνήμη των αμάχων θυμάτων. Σεβόμαστε τον πόνο αυτών των περιοχών της Ελλάδος και στεκόμαστε πάντα δίπλα τους, ώστε η σημερινή Ελλάδα, μια Ελλάδα εντελώς διαφορετική από εκείνη της Κατοχής, όχι μόνο να θυμάται και να τιμά, αλλά και να διεκδικεί ένα ολοένα μεγαλύτερο μερίδιο στην κοινή ευρωπαϊκή πρόοδο. Διότι αυτά τα χωριά, παρόλο που υπέστησαν την κτηνωδία των κατακτητών, κατάφεραν να ξανασταθούν στα πόδια τους, γεγονός που αποτελεί την καλύτερη τιμή στη μνήμη τους και την πιο δυναμική απάντηση σε εκείνες τις θηριωδίες.
Δεν λύγισαν, αλλά συνέχισαν τη ζωή τους με πόνο, με πικρία, με μνήμη, και αντάμωσαν την πρόοδο. Σήμερα, από αυτό το ακόμη ένα μαρτυρικό χωριό, αισθάνομαι την ανάγκη να υπογραμμίσω εκ νέου, όπως έκανα στα Καλάβρυτα, στη Βιάννο, στην Παραμυθιά, ότι οι απαιτήσεις και οι αξιώσεις της Ελληνικής Δημοκρατίας για τις γερμανικές επανορθώσεις είναι ενεργές, είναι νόμιμες, απαράγραπτες και διεκδικήσιμες.
Είναι ενεργές επειδή τα γεγονότα μας το επιβάλλουν, η μνήμη μας το επιβάλλει, το καθήκον μας, το χρέος μας προς την ιστορία μας το επιβάλλει, και κυρίως, η ανάγκη για απόδοση δικαιοσύνης. Θυμόμαστε, διεκδικούμε και προστατεύουμε το μέλλον μας, τιμώντας αυτούς τους αμάχους που έπεσαν, όπως πριν από 83 χρόνια εδώ στους Λιγκιάδες.»
