Νέες εσωκοµµατικές συγκρούσεις στο ΠΑΣΟΚ για τις µετεκλογικές συνεργασίες προκαλεί το νέο «όχι» του Χάρη ∆ούκα στη «δεξιά πτέρυγα» του ΠΑΣΟΚ και το «κλείσιµο του µατιού» για σύµπραξη µε τον Αλέξη Τσίπρα. Ο δήµαρχος Αθηναίων επισηµαίνει σε άρθρο του πως το ΠΑΣΟΚ πρέπει να µείνει σταθερό στο «όχι» που διατυπώθηκε στο συνέδριό του απέναντι στη ∆εξιά και να χτίσει προοδευτική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης.
Διαβάστε: Στο ΠΑΣΟΚ ακόμα κρατούν… μανιάτικο την παρουσία Δούκα στην εκδήλωση του Τσίπρα, αλλά δεν θέλουν να τα βάλουν μαζί του
Το «γάντι σήκωσε» στενός συνεργάτης της Άννας ∆ιαµαντοπούλου, καθώς ο Παναγιώτης Λούσκος απάντησε πως «οι συνεδριακές αποφάσεις δεν είναι ιερές γραφές», ανοίγοντας περισσότερο τη συζήτηση στο ΠΑΣΟΚ για τις συνεργασίες και την επόµενη µέρα, που αναµένεται να φουντώσει αν το κόµµα της αξιωµατικής αντιπολίτευσης δεν ανακάµψει το επόµενο δίµηνο στις δηµοσκοπήσεις.
ΠΑΣΟΚ: Ο ∆ούκας “κλείνει το µάτι” στον Τσίπρα
Σε άρθρο του στην «Εφηµερίδα των Συντακτών», ο δήµαρχος Αθηναίων ασκεί κριτική στη λογική της «σοσιαλδηµοκρατίας της αφοµοίωσης», όπως τη χαρακτηρίζει, και υποστηρίζει ότι οι προοδευτικές δυνάµεις δεν µπορούν να περιοριστούν στη διαχείριση των υφιστάµενων συνθηκών. Αντιπαραθέτει µάλιστα στη «σοσιαλδηµοκρατία της αφοµοίωσης» την ανάγκη συγκρότησης µιας αυτόνοµης και καθαρής προοδευτικής εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης, µε αιχµή τη σύγκρουση µε τις ανισότητες και τη νέα υπερσυγκέντρωση πλούτου. Επικαλούµενος µάλιστα τις ανακατατάξεις που καταγράφονται διεθνώς στον προοδευτικό χώρο, υποστηρίζει ότι το πραγµατικό δίληµµα για το ΠΑΣΟΚ είναι εάν θα επιλέξει τον δρόµο της ανατροπής και της υπέρβασης ή θα διολισθήσει σε ρόλο δύναµης αφοµοίωσης και διαχείρισης.
Οι απόψεις του Χάρη ∆ούκα σχολιάστηκαν από τον Παναγιώτη Λούσκο, ο οποίος τάσσεται υπέρ της αναθεώρησης κεντρικών αποφάσεων του Συνεδρίου, όπως αυτή για «ΠΑΣΟΚ πρώτο κόµµα στις εκλογές έστω και µε µία ψήφο διαφορά» και προτείνει µια διαφορετική στρατηγική της Χαριλάου Τρικούπη. «Η πολιτική πραγµατικότητα του Αυγούστου είναι ίδια µε εκείνη µέσα στην οποία ελήφθησαν οι αποφάσεις του Μαρτίου;», είναι ένα από το ερωτήµατα που θέτει, επισηµαίνοντας πως «το Συνέδριο πραγµατοποιήθηκε πριν αποκτήσουν ο Αλέξης Τσίπρας και η Μαρία Καρυστιανού τη σηµερινή διακριτή πολιτική και δηµοσκοπική παρουσία. Πριν διαµορφωθεί ο σηµερινός πολυκερµατισµένος κοµµατικός χάρτης. Πριν γίνει ακόµη πιο πιθανό ότι η χώρα θα οδηγηθεί σε διαδοχικές εκλογές και, τελικά, σε κυβέρνηση συνεργασίας». Αφού συµπεραίνει πως από τότε τα δεδοµένα άλλαξαν, τονίζει ότι «η πολιτική στρατηγική οφείλει να ανανεώνεται όταν αλλάζει η πραγµατικότητα». Ξεκαθαρίζει ότι «αυτό δεν σηµαίνει εγκατάλειψη της αυτονοµίας του ΠΑΣΟΚ», αλλά και ότι δεν πρέπει να «προεξοφλούµε από τώρα είτε την ακυβερνησία είτε έναν µόνιµο ρόλο αντιπολίτευσης». Σηµειώνει δε ότι «αν η ψήφος των πολιτών επιβάλλει συνεργασίες, τότε το ΠΑΣΟΚ οφείλει να καταθέσει δηµόσια τις δικές του προγραµµατικές και πολιτικές προϋποθέσεις».
